http://esepequenorincon.bitacoras.com Pequeno rincón de soños e desilusións es-es http://esepequenorincon.bitacoras.com/archivos/2005/11/17/nun-solo-instante
E deste xeito vin correr ó destino, emerxendo dende a nada, deambulante e soñador, derrochando desparpallo e espontaneidade. Entre nube y nube, ilusión e ilusión, podía vislumbrar a súa sombra, froito do desenfreno da la irracionalidade e da improvisación, do desencontro de feitos incoherentes, incongruentes, expostos á fraxilidade do azar e á dulcura do tiempo.

Nun sólo instante esquecinme de ser, e por non ser non fun nada. E por no ter sido nada deixeime levar, e ó deixarme levar sentinme máis lixeiro, sentínme aire. E rocei a utopía coa palma das mans, sobrepasei o egoismo e alcancei o equilibrio. E saltei ó vacío con tódalas miñas forzas e empeño, abarcando un inimaxinable mundo de sensacións, tan incribles como indescriptibles.

Nun sólo instante fun eu.]]>\n http://esepequenorincon.bitacoras.com/archivos/2005/11/16/os-primeiros-raios-de-sol
Xa que ó longo do noso camiño atopamos pedras, bágoas de ilusión, esperanza e melancolía, deixemos vagar todas esas sensacións e sentimentos, todas esas expresións internas de furia, raiba e compaixón. Compartamos esa experiencia que nos dará a sabiduría, e voemos unha vez máis a través deses ídilicos paraxes de soños non tan lonxanos...

Deixémonos levar, coma se fose a primeira vez, o primeiro amencer; os primeiros raios de sol...]]>\n